Θεατροθεραπεία

Θεατρικός βιωματικός αυτοσχεδιασμός, βασισμένος στο έργο του Peter Brook “The man who”.

Ξαπλώστε ανάσκελα. Κλείστε τα μάτια. Χαλαρώστε το σώμα σας. Αφήστε το κεφάλι σας να κινηθεί δεξιά και αριστερά. Αργά. Μαλακά. Σαν εκκρεμές. Αφεθείτε σε αυτή την ταλάντωση ενώ το σώμα σας παραμένει σε αδράνεια. Ξεχάστε το βάρος σας. Ξεχάστε την όποια πίεση σας ασκεί η βαρύτητα. Χαλαρώστε. Σταθεροποιήστε το κεφάλι σας στο κέντρο. Νιώστε ανάλαφροι. Φανταστείτε πως είστε ένα σύννεφο. Δεν έχετε βάρος. Αιωρείστε.

Το σώμα σας έχει σηκωθεί από το πάτωμα, έχει περάσει τους τοίχους του δωματίου σας, αιωρείται ψηλά. Είστε ένα σύννεφο. Πείτε δυνατά το συναίσθημα που σας έρχεται πρώτο. Κρατήστε την ανάμνησή του. Την ανάμνηση που αφήνει στο σώμα σας. Το αποτύπωμά του στην ψυχή σας. Κουβαλήστε αυτό το συναίσθημα και φέρτε το μαζί με το σώμα σας, πάλι, στο πάτωμα. Νιώστε το βάρος σας. Νιώστε πως η κάθε πλευρά σας ακουμπάει στην επιφάνεια. Μαλακά. Χωρίς πίεση.

Ανοίξτε τα μάτια σας. Θα πάμε μια βόλτα. Δεν χρειάζεται να κινήσετε καθόλου το σώμα σας. Θα είναι μια νοητή βόλτα, βιωματική ως προς το συναίσθημα, στην λεωφόρο που θα ανοιχτεί μπροστά σας. Εστιάστε το βλέμμα σας σε ένα σημείο στο ταβάνι. Δείτε την λεωφόρο να ξεδιπλώνεται μπροστά σας. Μόλις έχει ξεκινήσει ένα ψιλόβροχο. Νιώστε την κάθε σταγόνα που ακουμπάει στο πρόσωπό σας, στα δάχτυλά σας, στο στήθος σας… Η βροχή δυναμώνει. Αφεθείτε. Ζήστε τη στιγμή. Ζήστε αυτή τη βροχή. Αφήστε τη να εισχωρήσει στο σώμα σας. Αφήστε τη να συναντήσει το συναίσθημα που βιώσατε όταν αιωρούσασταν. Είναι το ίδιο; Έχει αλλάξει; Πως αισθάνεστε; Πείτε το δυνατά.

H βροχή έχει σταματήσει. Νιώθετε ανανεωμένος/η; Ξεμουδιάστε τα δάχτυλα σας. Κινήστε τα, έτσι όπως θα ανοίγατε μια βεντάλια. Κάντε το ίδιο και με τα δάχτυλα των ποδιών σας. Σφίξτε τις παλάμες σας σε γροθιές. Ανοιγοκλείστε τες. Σφίξτε και χαλαρώστε. Κάντε μερικές επαναλήψεις. Νιώστε την ροή της ενέργειας. Νιώστε τις αντιστάσεις που δημιουργείτε εσείς οι ίδιοι, με αυτή τη μικρή επαναλαμβανόμενη ενέργεια. Κινήστε κυκλικά τους καρπούς των χεριών σας. Κάντε το ίδιο και με τους αστραγάλους σας. Η δύναμη με την οποία διαχειρίζεστε την ενέργεια στο σώμα σας είναι δική σας. Εσείς και μόνο εσείς έχετε τον έλεγχο. Ανάσκελα όπως είστε, λυγίστε τα γόνατά σας και ακουμπήστε τις πατούσες σας στο πάτωμα. Νοητά ξεκινήστε να περπατάτε στην λεωφόρο.

Συγκεντρωθείτε στην αναπνοή σας καθώς «περπατάτε». Είναι ήρεμη; Eίναι βαριά; Πως θα την περιγράφατε; «Περπατήστε» στον ρυθμό της αναπνοής σας. Παρατηρήστε τι υπάρχει γύρω σας σε αυτή τη λεωφόρο. Eίστε μέσα σε πόλη ή στην εξοχή; Ποιο είναι το κυρίαρχο χρώμα σε αυτό το σκηνικό; Πείτε το δυνατά. Mην το ξεχάσετε. Κρατήστε αυτό το χρώμα στην μνήμη σας. Πάρτε μια βαθιά ανάσα. Εισπνοή από την μύτη, αφήστε την αναπνοή σας να κατέβει χαμηλά, να φουσκώσει την κοιλιά σας. Εκπνοή από το στόμα.

Τώρα επιταχύνετε το βήμα σας. Περπατήστε πιο γρήγορα στην λεωφόρο. Πιο γρήγορα. Πιο γρήγορα. Ακόμα πιο γρήγορα. Τρέξτε. Τρέξτε. Νιώστε τον αέρα που ακουμπάει τις γωνίες του προσώπου σας. Καθώς σκάει στο μέτωπό σας. Μην σταματάτε. Συνεχίστε να τρέχετε. Ο αέρας τώρα «γλείφει» τα μήλα του προσώπου σας. Ακουμπάει στα χείλη σας. «Χαϊδεύει» τα μαλλιά σας. Αφεθείτε στην δύναμή του. Τρέξτε χωρίς καμία αντίσταση. Τρέξτε σαν να είστε εσείς ο αέρας. Τρέξτε ελεύθεροι. Η αναπνοή σας έχει γίνει ένα με τον αέρα. Κλείστε τα μάτια. Χαλαρώστε. Ξεκινήστε να ρίχνετε τον ρυθμό σας. Όχι απότομα. Αργά. Σταματήστε να τρέχετε. Επιστρέψτε στο κανονικό σας βήμα, λίγο λίγο την φορά. Βρείτε πάλι τον ρυθμό σας και συνεχίστε χαλαροί την βόλτα σας. Αναπνεύστε με ηρεμία.

Ήρθε η στιγμή να σηκωθείτε όρθιοι. Αργά. Αφήστε το σώμα σας να σας οδηγήσει. Αφήστε κάθε μέλος του σώματος σας να ξυπνήσει και να ενεργοποιηθεί στον δικό του χρόνο. Στηρίξτε τα πόδια σας παράλληλα στο έδαφος, στο ύψος των ώμων σας. Νιώστε την δύναμη που σας έλκει η γη. Νιώστε την εναλλαγή ενέργειας που συμβαίνει σε εσάς και την γη. Ξεχάστε το βάρος σας και εστιάστε στην ενέργεια. Στην εσωτερική σας δύναμη. Εσείς έχετε τον έλεγχο αυτής της δύναμης.

Χαλαρώστε τον αυχένα σας. Κάντε μερικές περιστροφικές κινήσεις με το κεφάλι σας. Δεξιά και αριστερά. Πάρτε τον χρόνο σας. Πάρτε μία βαθιά ανάσα. Σηκώστε τα χέρια σας. Κοιτάξτε τις παλάμες σας. Αναζητήστε ένα χρώμα. Μπορεί να είναι το ίδιο με το σκηνικό της λεωφόρου. Μπορεί να είναι ένα χρώμα που σας εμπνέει ή ένα χρώμα που «μαζέψατε» στην βόλτα σας. Δείτε το να απλώνετε στις παλάμες σας…στα χέρια σας…στο σώμα σας…στο πρόσωπό σας…παντού…σε όλο το δωμάτιο…Όλα έχουν γίνει αυτό το χρώμα. Τώρα πάρτε ξανά μία βαθιά ανάσα και φυσήξτε τον αέρα από το στόμα σας…όπως θα σβήνατε ένα κερί. Το χρώμα σας απλώνεται και χάνεται στο φως… Η βόλτα σας ολοκληρώθηκε.

Κρατήστε την ανάμνηση της νοητής βόλτας σας. Υπήρξε και αυτή μία στιγμή μέσα στον χρόνο που σας έχει δοθεί. Ο χρόνος σας, είναι πολύτιμος και η κάθε στιγμή μέσα σε αυτόν μοναδική και ανεπανάληπτη…όπως εσείς.

album-art

Θεατρικός βιωματικός αυτοσχεδιασμός

(διάρκεια 12 λεπτά)
(μουσική : Max Richter “From the art of mirrors”)

Ο ΤΡΟΧΟΣ ΤΩΝ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ (Robert Plutchic).

8 βασικά συναισθήματα.

Παρομοιάζονται με τον τροχό των χρωμάτων, στον οποίο τα βασικά χρώματα συνδιάζονται για να σχηματίσουν τα δευτερεύοντα και συμπληρωματικά χρώματα. Αυτά τα βασικά συναισθήματα, αναμιγνύονται και συνδυάζονται, για να σχηματίσουν μια ποικιλία συναισθημάτων.

1. Χαρά
2. Θλίψη
3. Εμπιστοσύνη
4. Αηδία
5. Φόβος
6. Θυμός
7. Έκπληξη
8. Αναμονή


Χρώματα.

(από το βιβλίο «Λεξικό Ονείρων» της Ρεβέκκα Παρνάς)

Τα πιο αρχαία και παγκόσμια σύμβολα. Αντιπροσωπεύουν τις δυνάμεις του φωτός και του σκοταδιού, καθώς και τα αντίθετα του θηλυκού και αρσενικού. Τα χρώματα είναι δονήσεις φωτός. Ο Έντγκαρ Κέις, διακεκριμένος αμερικανός φυσικός, ο οποίος έκανε ιατρικές διαγνώσεις χρησιμοποιώντας την ύπνωση, παρατήρησε ότι η δόνηση είναι κίνηση και η κίνηση δραστηριότητα, θετική ή αρνητική. Συνεπώς, τα χρώματα μπορεί να έχουν αντίκτυπο σε όλα τα επίπεδα συνείδησης, καθώς και στη φυσική μορφή.

Άσπρο: Αγνότητα, ιερότητα, λύτρωση, αιωνιότητα, έκσταση, αθωότητα, χαρά, φως και ζωή. Χρώμα της υπερβατικής τελειότητας. Σύμβολο του γάμου (ένωση των αντιθέτων που σχηματίζουν το όλο) και του θανάτου (ως μεταμόρφωση και ανανέωση).

Κίτρινο: O ήλιος, η φώτιση, το φως, η νόηση και η γενναιοδωρία. Το χρώμα της φωτιάς και συνεπώς συσχετίζεται με την εξαγνιστική δύναμη της φλόγας.

Κόκκινο: Aίμα, ζωή, το σώμα, η μύηση και η μεταμόρφωση. Χρώμα της λαγνείας, του πάθους και της γονιμότητας. Της δράσης, της ενέργειας, της θέλησης, του πολέμου. Μα πάνω απ’ όλα χρώμα της αγάπης.

Μαύρο: H σκοτεινή αθέατη όψη της φύσης και του εαυτού. Χρώμα του πένθους, της θηλυκής αρχής, του ασυνείδητου, της μήτρας από όπου γεννιούνται όλα. Αντιμέτωπη με την θνητή μας φύση, το μαύρο είναι ο μετρητής του χρόνου. Στην αλχημεία το μαύρο είναι το στάδιο nigredo, το αρχικό στάδιο του Μεγάλου Έργου. Το nigredo είναι η σκοτεινιά που προηγείται του πνευματικού φωτός. Είναι η αποσύνθεση, η καταστροφή και ο θάνατος που σαρώνει την παλιά τάξη πραγμάτων και τον παλιό εαυτό για να ανοίξει δρόμο στον καινούργιο. Ψυχολογικά είναι κατάθλιψη και διάλυση. Μόλις το nigredo κορυφώνεται, πραγματοποιείται στο ασυνείδητο η γέννηση του νέου Εαυτού.

Μπλε: To χρώμα του πνεύματος και του ουρανού. Το πνευματικό, το υπερφυσικό, η έμπνευση, η αφοσίωση, η προσήλωση, το υπερφυσικό. Χρώμα του νερού και του ουρανού, της αγνότητας και της Μητέρας. Επικοινωνία, έκφραση και αναζήτηση του εαυτού.

Πράσινο: Χρώμα με διφορούμενο νόημα, ευεργετικό και καταστρεπτικό. Το πράσινο είναι γέφυρα/μετάβαση από ένα βασικό χρώμα σε ένα άλλο. Από την ευεργετική του σκοπιά συμβολίζει την ανάπτυξη, την ελπίδα, την ανανέωση, τη φρεσκάδα, την αφθονία, την υγεία, την νεότητα, την ζωντάνια, την αρμονία και την αναζωογόνηση. Κρατάει στον πυρήνα του τα μυστικά ολόκληρης της ζωής. Το πράσινο είναι το αίμα της φυτικής ψυχής (φυτά), μητρική συνείδηση του κόσμου. Χρώμα των αισθήσεων, του πάθους, της ερωτικής αγάπης, της έκστασης. Στη χρωματοθεραπεία το πράσινο αναζωογονεί και είναι αντίδοτο στην κούραση και την αϋπνία. Απ’ την καταστρεπτική σκοπιά το πράσινο είναι το χρώμα της σήψης, της μούχλας, της αποσύνθεσης και του θανάτου. Της ζήλιας, της πικρίας, της ανωριμότητας, της αφέλειας, της απειρίας.