Ξεκούρδιστη συμφωνία


 

Από τότε που φόρεσα αυτή την μάσκα έχει αποφασίσει η κάθε μου αίσθηση να κερδίσει η μία την άλλη.

Κάθε φορά που τεντώνω τα μάτια να δω, τα χέρια μου παθαίνουν τέτοια εμμονή να αγγίξουν αυτό που τράβηξε την προσοχή μου. Φουντώνουν οι φλέβες μου σε αυτή την επιθυμία και τορπιλίζουν τα μάτια μου με αίμα.

Απ’ την άλλη σαν ξεκινούν τα αυτιά μου να μαγεύονται από το ηχόχρωμα κάποιας φωνής ξεκινάει η μύτη μου να εντοπίζει όποια ατίθαση μυρωδιά κουβαλάει ο αέρας, όπως ας πούμε το άρωμα κάποιου περαστικού.

Ήχοι και μυρωδιές δίνουν πραγματική μάχη στο μυαλό μου για το ποια είναι η πιο μεθυστική. Αγώνας δίχως τέλος μέχρι την πρώτη ζαλάδα που θα με αφήσει μετέωρη στο πρώτο παγκάκι που θα βρεθεί μπροστά μου.

Θα ήταν πραγματικά τραγικό εάν εκείνη ακριβώς την στιγμή δεν ξυπνούσε μέσα στο στόμα μου εκείνη η αξέχαστη γεύση από την βυσσινάδα που έφτιαχνε η γιαγιά μου κι αυτό το πίσω μπρος στον χρόνο μέσα σε δευτερόλεπτα για να επιστρατεύσει εκ νέου όλες μου τις δυνάμεις ώστε…

…να σπάσω επιτέλους τα κόκκαλα αυτής της μάσκας, που σώμα μου θέλει να γίνει αλλά εγώ το δέρμα μου δεν θα το μοιραστώ μαζί της.

Εκεί λοιπόν μαζεύω τις αισθήσεις μου για να τους μιλήσω:
«Καμιά σας δεν μπορεί να αναπαράγει αυτό που συμβαίνει στ’ αλήθεια».

Ξεκινάει τότε πάλι η κάθε μία το δικό της τραγούδι ώσπου στο τέλος δεν μένει τίποτα άλλο από μια ξεκούρδιστη ασυμφωνία συμφωνίας.

photo's by Νικόπουλος Νίκος

Facebook | Instagram | CV