Εφεδρείες


 
 

Σε πήρα στο τηλέφωνο.
Για ένα «Γειά σου. Τι κάνεις; Πως περνάς.»
Μπερδεύτηκες με την φωνή μου.
Σου πήρε μερικά λεπτά για να με καταλάβεις.
«Εσύ είσαι; Eίσαι εσύ;» μου είπες.
Κανένας δεν είναι εσύ ήθελα να σου πω αλλά…
Πάντα με μπερδεύεις με εκείνη που ήμουν κάποτε
«Πως περνάς;
Σε ρώτησα αλλά μάλλον δεν με κατάλαβες γιατί απάντησες «Καλά. Είμαι καλά»
Δεν κατάλαβες…
Σκέφτομαι πως πάει καιρός που έχεις να μάθεις νέα μου.
«Με θυμάσαι;»
Πως με θυμάσαι; Δεν μπορώ να είμαι πια όπως με θυμάσαι.
Καλύτερα.

 

Επιτέλους θα προσπεράσουμε ο ένας τον άλλον χωρίς να μας νοιάζει πια.
Μνήμη σαν ήλιος μέσα στο καταχείμωνο φωτίζει εκείνο το κρεβάτι που δώσαμε το τελευταίο μας φιλί.
Να. Εγώ ας πούμε από τότε μέχρι σήμερα έμαθα επιτέλους να φτιάχνω όμορφα ψέματα.
Κι έχω πετάξει από καιρό εκείνο το τριαντάφυλλο που μου έδωσες.
Φταίω κι εγώ. Κάπως άτσαλα ξεκίνησα αυτό το τηλεφώνημα.
Ίσως έπρεπε να σε πω «Μωρό μου…» όχι, όχι πολύ φτωχό.
«Αγάπη μου…» ούτε. Πάει τόσος καιρός απ’ την τελευταία φορά που μιλήσαμε.
Με το όνομα σου. Θα έπρεπε να σε πω με το όνομα σου.
Μα μέχρι να το πω δεν είχε μείνει τίποτα άλλο από εσένα εδώ.
Μου είχαν τελειώσει όλες οι εφεδρείες.

Πως…περνάς;

 

Οι μουσικές που ακούγονται στα videos είναι: Η μαγική σου εικόνα / Μανώλης Φάμελλος, Living room / Olafur Arnalds, Summertime in Prague / Παναγιώτης Καλαντζόπουλος

photo's by Effie Karagianni