Πόσα όνειρα ζωντανεύουν επί σκηνής μπροστά στα ζωηρά, γεμάτα περιέργεια μάτια των λιλιπούτειων θεατών;

Από εδώ μέχριιι τοοοο φεγγάριιιι...

Ο 20 μηνών γιος μου ενθουσιάστηκε με αυτή την τόσο τρυφερή παράσταση.

Στους θεατές μωράκια ενός έτους χτυπούσαν παλαμάκια στο ρυθμό. Μικροί και μεγάλοι πλημμύρισαν την αίθουσα με τα χαμόγελά τους.

Είναι τελικά τα χαρτόκουτα τόσο συναρπαστικά; Οι άνθρωποι πάντως που δημιουργούν ιστορίες γεμάτες φως, τρυφερότητα, αγάπη και δημιουργικότητα με αυτά τα τόσο ταπεινά υλικά, είναι σίγουρα συναρπαστικοί.